முதுமொழிக்காஞ்சி - எளிய பத்து

 

நூல் குறிப்பு

 பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில், அறக்கருத்துக்களைக் கூறும் நூல்களில் ஒன்று முதுமொழிக்காஞ்சி ஆகும். மதுரை கூடலூர் கிழார் என்பவரால் பாடப்பட்ட இந்நூல், குறள் தாழிசை என்னும் பா வகையால் ஆனது.  10 அதிகாரங்களையும் அதிகாரங்களுக்குப் பத்துப் பாடல்கள் வீதம் 100 பாடல்களையும் கொண்டது. பாடல்களின் முதல் அடி "ஆர்கலி உலகத்து மக்கட்கெல்லாம்" என்று தொடங்குவதாக அமைந்தது நூலின் சிறப்பாகும்.

எளிய பத்து 

 முதுமொழிக்காஞ்சி எட்டாவது பத்தாக விளங்குவது எளிய பத்து என்பதாகும். இதில் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான எளிய கருத்துக்களைத் தொகுத்துக் கூறியுள்ளார்.

 கடலால் சூழப்பட்ட இவ்வுலகத்தில் வாழும் மக்கள் அனைவருக்கும் எவை எவை எளிதில் வந்தடையும் என்பதை கூடலூர் கிழார் கூறும்போது..

"புகழுடைய அறச்செயலை யார் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் விண்ணாடு எனப்படும் சொர்க்கத்தை அடைவது எளிது"

"எப்பொழுதும் கலகத்தை விரும்புபவர்களுக்கு துன்பம் தரும் போர் எளிதில் உண்டாகும்"

" இரக்கக் குணம் உடையவர்களுக்கு ஈகைப்பண்பு எளிதாகும்."

"முயற்சியால் உண்டாகும் துன்பத்தை விரும்புபவர்களுக்கு, இன்பம் எளிதாக கிடைக்கும் "

" இன்பத்தை மட்டும் விரும்பி இருப்பவர்களுக்கு துன்பம் எளிதில் வந்து சேரும்."

" அதிகப்படியான உணவை விரும்புபவர்களுக்கு, பல வகையான நோய்கள் எளிதில் வந்து சேரும். "

" பெண்கள் மீது மோகம் கொண்டு திரிபவர்களுக்கு, பழிச்சொற்கள் வந்து எளிதில் சேரும். "

" பிறர் துன்பம் கண்டு வருந்துபவர்களுக்கு, இருக்கும் உணவை பகிர்ந்து உண்பது எளிதாகும். "

" நல்ல நண்பர்களின் தொடர்பு இல்லாதவர்களுக்கு, கொலை குற்றம் எளிதில் வந்து சேரும். " 

 இவை போன்று எளிதில் மனிதர்களை வந்தடையும் நன்மை, தீமைகளை எளிய பத்தில் மதுரை கூடலூர் கிழார் தொகுத்துக் கூறியுள்ளார்.

நாலடியார் - கல்வியின் சிறப்பு

நூல் குறிப்பு 

 பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நீதி நூல்களில் முதன்மையானது  நாலடியார் ஆகும். சமண முனிவர்கள் பலரால் இயற்றப்பட்ட இந்நூல், 'நாலடி நானூறு', 'வேளாண் வேதம்', என்ற பெயர்களிலும் அழைக்கப்படுகிறது. திருக்குறளைப் போன்று முப் பிரிவுகளைக் கொண்டது. 400 வெண்பாக்களால் ஆன இந்நூலைத் தொகுத்தவர் பதுமனார் என்பவர் ஆவார். "நாலும் இரண்டும் சொல்லுக்கு உறுதி"  என்ற அடிகள் இதன் சிறப்பை உணர்த்தும். G.U.போப் என்பவர் நாலடியாரை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்துள்ளார்.

கல்வி

நாலடியாரில் கல்வி என்னும் அதிகாரத்தில் கல்வியின் சிறப்பு, பயன்கள், கல்வியின் அவசியம் குறித்து விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

கல்வியே அழகு!

சமுதாயத்தை மேம்படுத்தும் ஆற்றல் உடையது கல்வி. ஒருவரின், கருமையான தலைமுடியும், அழகிய வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த ஆடையும், மஞ்சள் நிற மேனியும், உண்மையான அழகு ஆகாது. அவருக்கு, அறநெறியில் நடுவுநிலைமை தவறாமல் வாழ்கின்றோம் என்ற பெருமையைக் கொடுக்கும் சிறந்த கல்வியே உண்மையான அழகாகும்.   என்பதை நாலடியார்,

குஞ்சி அழகும் கொடுந்தானைக் கோட்டழகும்

மஞ்சள் அழகும் அழகல்ல - நெஞ்சத்து

நல்லம்யாம் என்னும் நடுவு நிலைமையால்

கல்வி அழகே அழகு                                (நாலடி - 131)

எனக் கூறுகின்றது. 

மேலும் கல்வியின் சிறப்புகளை பற்றி நாலடியார் கூறும் போது,

• சிறந்த கல்வியானது ஒருவர் இப் பிறவியில் பெற்ற பிறவிப் பையனை அடைய செய்யும். தான் பெற்ற கல்வியை பிறருக்கு கற்றுக் கொடுத்தாலும் குறையாத தன்மை கொண்டதாக இருக்கும். கற்றவரின் புகழை உலகறியச் செய்யும். அறியாமை என்னும் நோயைத் தீர்க்கும் மருந்தாக  கல்வி விளங்கும்.
• களர் நிறத்தில் விளைந்த உப்பை சான்றோர்கள் உயர்வாகக் கருதுவார்கள். அது போல கற்று அறிந்த ஒருவர் தாழ்ந்த குடியில் பிறந்து இருந்தாலும் மற்றவர்களால் மதிக்கப்படுவார்.
• ஒருவர் பெற்ற கல்வியை மற்றொருவரால் திருடிச் செல்ல முடியாது. அரசாலும் அரசர்களாலும் அக்கல்வியை அபகரித்துக் கொள்ள முடியாது. ஒருவர் தன் குழந்தைக்கு விட்டுச் செல்லும் உயர்ந்த செல்வம் கல்வி மட்டுமே ஆகும்.
• மனிதர்களின் ஆயுள் காலம் மிகக் குறைவாக உள்ளது. ஆனால் கற்க வேண்டிய நூல்களோ கடலளவு உள்ளன. எனவே, அவற்றில் சிறந்த நூல்களைக் கண்டறிந்து அவற்றைக் கற்றறிதல் வேண்டும். 
• படகோட்டியின் குலத்தின் தன்மையை அறிந்து யாரும் பயணம் செய்வது இல்லை. அவன் எந்த குலத்தைச் சார்ந்தவராக இருந்தாலும், அவனைத் துணைக் கொண்டு படகு பயணம் செய்வார். அதுபோல் கற்றறிந்த சான்றோர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர் கூறும் நற்கருத்துக்களை கேட்டு அறிதல் வேண்டும்.
• கரும்பின் நுனியில் இருந்து உண்டால் அடிப்பகுதிச் செல்லச் செல்ல கரும்பின் சுவை கூடிக் கொண்டே செல்வது போல, நல்ல நூல்களைக் கற்றறிந்த சான்றோர்களின் நட்பானது இனிமையானதாகவும், ஆழமானதாகவும் மாறும்.
• தண்ணீர் நிறைந்த குடத்தில் பாதிரி பூவை சேர்க்கும் போது அத்தண்ணீர் முழுவதும் வாசம் வீசுவதைப் போல, கற்றவரோடு நட்புக் கொண்டால் அறிவு வளர்ச்சி அடையும்.
• வெறும் உலக அறிவை மட்டும் தரும் நூல்களை மட்டுமே கற்காமல், மெய்ஞான அறிவை வளர்க்கும் நூல்களைத் தேடி கற்க வேண்டும். அதுவே உண்மையான அறிவு வளர்ச்சிக்கு துணை நிற்கும்.

என்பன போன்ற சிறந்த கருத்துக்களை  நாலடியார், கல்வி என்னும் அதிகாரத்தில் எடுத்துக் கூறுகின்றது. 

***** இராஜாலி*****

நின்ற திருத்தாண்டகம் - முதல் மூன்று பாடல்கள்

 எங்கும் நிறைந்த இறைநிலை: நின்ற திருத்தாண்டகம்

முகவுரை

சைவச் சமயக் குரவர்களுள் ஒருவரான திருநாவுக்கரசர் (அப்பர் பெருமான்) தேவாரம் பாடிச் சைவ நெறியை வளர்த்தவர். தாண்டகம் எனும் பாவகையை மிகச் சிறப்பாகப் பாடியதால் "தாண்டக வேந்தர்" என்றும் போற்றப்படுகிறார். அவரது ஆறாம் திருமுறையில் இடம்பெற்றுள்ள ‘நின்ற திருத்தாண்டகம்’ பாடல்கள், சிவபெருமானின் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் தன்மையையும், உலகம் மற்றும் உயிர்களாக அவனே வீற்றிருக்கும் அத்வைதத் தத்துவத்தையும் மிக நுட்பமாக எடுத்துரைக்கின்றன.

1. அட்டமூர்த்தியாகவும் முக்காலமாகவும் திகழும் இறைவன்

நின்ற திருத்தாண்டகத்தின் முதல் பாடல், இறைவனின் 'அட்டமூர்த்தி' (எட்டு வடிவங்கள்) தத்துவத்தையும், காலத்தைக் கடந்த தன்மையையும் விளக்குகிறது.

ஐம்பூதங்களும் உயிரும்: இறைவன் நிலம், தீ, நீர், காற்று, ஆகாயம் ஆகிய பஞ்சபூதங்களாகவும்; சூரியன், சந்திரன் மற்றும் உயிராகிய ஆன்மா ஆகிய எட்டு வடிவங்களில் இயங்குகிறான். மற்றும் உலகத்தில் உள்ள நன்மை மற்றும் தீமை,ஆண் மற்றும் பெண், தன்னுடைய உருவம் மற்றும் பிறரின் உருவம் என அனைத்திலுமே இறைவனே உறைகிறான்.

காலத்தின் வடிவம்:நேற்று, இன்று, நாளை எனும் முக்காலங்களின் வடிவமாகவும் செஞ்சடையுடைய சிவபெருமானே திகழ்கிறான்.

 என முதற் பாடல் இறைவனின் தன்மைகளைக் கூறுகிறது.

2. அறிவாகவும் அருவமாகவும் திகழும் பேரொளி

இரண்டாம் பாடல், இறைவன் பருப்பொருட்களாக மட்டுமன்றி, மனிதனின் உணர்வாகவும், அறிவாகவும், நுண்பொருளாகவும் வீற்றிருப்பதை விவரிக்கிறது.

இயற்கையும் மணிகளும்: மண்ணாகவும், விண்ணாகவும், மலையாகவும் திகழும் இறைவன்; அரிய வைரமாகவும், மாணிக்கமாகவும் மிளிர்கிறான்.

உணர்வும் அறிவும்:உடலுக்குக் கண்ணாகவும், அக்கண்ணிற்குள் இருக்கும் கருமணியாகவும் இருக்கிறான். மேலும், கலைகளாகவும் (கல்வி), அக்கலைகளின் மெய்ஞ்ஞானப் பொருளாகவும் (அறிவு) விளங்குகிறான்.

எண்ணும் எழுத்தும்: பிரளயக் காலத்தைக் கடந்த பேரண்டமாகவும், கணிதத்தின் எண்ணாகவும், மொழியின் எழுத்துமாகவும் ஓங்கி உயரும் ஜோதிச் சுடராய் வீற்றிருக்கிறான்.

 என இரண்டாவது பாடல் இறைவனின் இயல்புகளை எடுத்துக் கூறுகிறது. 

3. உயிர்கட்கு ஆதாரமான உலகப் பெருஞ்சுடர்

மூன்றாம் பாடல், இயற்கை, தாவரங்கள், மொழியமைப்பு மற்றும் உலக உயிர்களின் வாழ்வாதாரமாக இறைவன் திகழும் நிலை பற்றிப் பேசுகிறது.

இயற்கையின் கூறுகளும் தாவரங்களும்: கல், களர்நிலம், காடு, காவிரி நதி, வாய்க்கால், உப்பங்கழி போன்ற நீர்நிலைகளாகவும்; புல், புதர், பூண்டு போன்ற தாவரங்களாகவும் இறைவனே உருவெடுத்துள்ளான்.

வீரமும் சொல்லும்: ஆணவத்தை குறிக்கும் திரிபுரங்களை அழித்த இறைவன்; நாம் பேசும் சொல்லாகவும், அச்சொல்லின் ஆழ்ந்த பொருளாகவும், சூலாயுதத்தின் சுழற்சியாகவும் திகழ்கிறான்.

வாழ்வாதாரம்: உலக உயிர்கள் வாழத் தேவையான நெல்லாகவும், நிலமாகவும், நீராகவும் ஆதாரமாகி, ஓங்கி நிமிர்ந்த பேரொளிச் சுடராய் இறைவனின் திருவடிகள் நிலைபெற்றுள்ளன.

 என மூன்றாவது பாடல் இறைவனின் தன்மைகளை விளக்குகிறது.

முடிவுரை

திருநாவுக்கரசரின் இந்நின்ற திருத்தாண்டகப் பாடல்கள், "சிவபெருமானைத் தவிர வேறு எந்தப் பொருளும் உலகத்தில் இல்லை"என்ற உயரிய மெய்யியலைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. உலகத்தில் உள்ள நல்லவை, கெட்டவை, உயிரினங்கள், இயற்கையின் மாறுபாடுகள், அறிவு, மொழி என அனைத்தும் இறைவனின் வடிவங்களே என்பதை உணர்த்தி, எவ்வுயிரையும் இறைவனாகக் கருதி அன்பு செய்ய வேண்டும் என்ற உயரிய சிந்தனையை இக்கவிதைகள் நமக்குக் கற்பிக்கின்றன.

***** இராஜாலி*****

பிற நீதி நூல்கள்

 

பிற நீதி நூல்கள்

தமிழ் இலக்கியத்தில் சங்க காலத்திற்குப் பிறகும், பதினெண் கீழ்க்கணக்கு நூல்களுக்குப் பிறகும், பிற்காலச் சோழர் காலம் மற்றும் நாயக்கர் மன்னர்களின் ஆட்சிக் காலங்களில் எளிய தமிழில் பல அரிய வாழ்வியல் நீதி நூல்கள் தோன்றின. அவற்றில், சிறந்தப் பத்து நீதி நூல்களைப் பற்றி இக்கட்டுரையில் காணலாம்.

பிற நீதி நூல்கள்

1.  ஆத்திச்சூடி

2.  கொன்றை வேந்தன்

3.   மூதுரை

4.   நல்வழி

5.  அறநெறிச்சாரம்

6.   வெற்றி வேற்கை

7.   நீதிநெறி விளக்கம்

8.   நன்னெறி

9.  உலக நீதி

10. நீதிநூல்

1.ஆத்திச்சூடி

ஆசிரியர்: ஔவையார். (12 -ஆம் நூற்றாண்டு).

அமைப்பு: கடவுள் வாழ்த்து நீங்கலாக 109 ஒற்றை வரிப் பாடல்கள்

நூல் குறிப்பு: தமிழின் உயிர் எழுத்துக்கள் மற்றும் உயிர்மெய் எழுத்துக்களின் அகரவரிசையில், அமைந்த மிக எளிமையான தொடக்கநிலை நீதி நூல் இது. "அறம் செய்ய விரும்பு, ஆறுவது சினம்" போன்ற எளிய கருத்துக்களைச் சிறுவர்கள் எளிதில் மனப்பாடம் செய்து ஒழுக்க நெறிகளைக் கற்றுக் கொள்ளும் வகையில் மிகச் சுருக்கமாக இயற்றப்பட்டது. சிவபெருமானின் ஆத்திப் பூ மாலையைக் குறிப்பிட்டுத் தொடங்குவதால் இப்பெயர் பெற்றது.

2. கொன்றை வேந்தன்

 ஆசிரியர்: ஔவையார். (12 -ஆம் நூற்றாண்டு).

அமைப்பு: கடவுள் வாழ்த்து நீங்கலாக 91 இருசீர் ஓரடிப் பாடல்கள்.

நூல் குறிப்பு: ஆத்திச்சூடியைப் போலவே அகரவரிசையில் அமைந்த ஓரடி நீதி நூல். ஆனால், இது சற்றே வளர்ந்த பிள்ளைகளுக்கான உலகியல் நெறிகளையும் குடும்ப ஒழுக்கங்களையும் போதிக்கிறது. "அன்னையும் பிதாவும் முன்னணித் தெய்வம்", "திரைகடல் ஓடியும் திரவியம் தேடு" போன்ற புகழ்பெற்ற வாழ்வியல் பழமொழிகள் இந்நூலில்தான் இடம்பெற்றுள்ளன. கொன்றை மலர் அணிந்த சிவனைப் போற்றித் தொடங்குவதால் இப்பெயர் பெற்றது.

3. மூதுரை

 ஆசிரியர்: ஔவையார். (12 -ஆம் நூற்றாண்டு).

அமைப்பு: கடவுள் வாழ்த்து உட்பட மொத்தம் 31 வெண்பாக்கள் (4 வரிப் பாடல்கள்).

 நூல் குறிப்பு: மூதுரை என்பதற்கு 'மூத்தோர் கூறும் அறிவுரை' என்று பொருள். இந்நூலுக்கு 'வாக்குண்டாம்' என்ற மற்றொரு பெயரும் உண்டு. எளிய உவமைகளின் மூலம் ஆழமான தத்துவங்களையும், கல்வியின் சிறப்பையும், செய்நன்றி அறிதலையும் பதின்பருவத்தினருக்கும் பெரியவர்களுக்கும் எடுத்துரைக்கும் உன்னத நூல்.

 

4. நல்வழி

ஆசிரியர்: ஔவையார். (12 -ஆம் நூற்றாண்டு).

அமைப்பு: கடவுள் வாழ்த்து நீங்கலாக மொத்தம் 40 வெண்பாக்கள்.

நூல் குறிப்பு: மனிதன் தன் வாழ்வில் நேர்மையான நல்வழியில் நடப்பதற்கான முதிர்ந்த அறக்கருத்துக்களைக் கொண்ட நூல். விதியின் பயன், வறுமையின் கொடுமை, ஈகையின் சிறப்பு ஆகியவற்றை இது விரிவாகப் பேசுகிறது. உலகில் "கொடுப்பவர் உயர்ந்த சாதி, கொடாதவர் தாழ்ந்த சாதி" என இரண்டே சாதிகள்தான் உண்டு எனப் புரட்சிகரமாக உரைத்த நூல் இதுவே ஆகும்.

5. அறநெறிச்சாரம்

ஆசிரியர்: முனைப்பாடியார் (13-ஆம் நூற்றாண்டு).

அமைப்பு: கடவுள் வாழ்த்து நீங்கலாக மொத்தம் 225 வெண்பாக்கள்.

நூல் குறிப்பு: 'அறநெறிகளின் திரண்ட பிழிவு (சாரம்)' என்பது இதன் பொருள். சமண சமயத் துறவியான முனைப்பாடியார் இதனை இயற்றினாலும், இது மதக் கோட்பாடுகளைத் தாண்டி மனித குலத்திற்கான பொதுவான ஒழுக்கங்களை வலியுறுத்துகிறது. வாய்மை, இன்சொல் பேசுதல், புலனடக்கம், மற்றும் இல்லறத்தில் பெண்களின் மாண்பு ஆகியவற்றை மிக விரிவாக எடுத்துரைக்கும் பெரிய நீதி நூல் இதுவாகும்.

6. வெற்றி வேற்கை

ஆசிரியர்: அதிவீரராம பாண்டியன் (கொற்கை நாட்டு அரசர் / புலவர், 16-ஆம் நூற்றாண்டு).

அமைப்பு: கடவுள் வாழ்த்து உட்பட மொத்தம் 85 அடிகள்

நூல் குறிப்பு: இந்நூலுக்கு 'நறுந்தொகை' என்ற மற்றொரு பெயரும் உண்டு. "வெற்றி வேற்கை வீரர் பாவை..." எனத் தொடங்குவதால் இப்பெயர் பெற்றது. மன்னர் குலத்தைச் சேர்ந்தவர் எழுதியதால், இதில் கல்வி, ஒழுக்கம் ஆகியவற்றுடன் சமுதாய அமைப்புகள், அரச நெறிமுறைகள், சான்றோர்களை மதித்தல் மற்றும் எளியோரைத் தாழ்த்தக் கூடாது போன்ற சமூக யதார்த்தங்கள் மிகவும் கூர்மையாக, எளிய அடிகளில் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

7. நீதிநெறி விளக்கம்

ஆசிரியர்: குமரகுருபரர் (17-ஆம் நூற்றாண்டு).

அமைப்பு: கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல் உட்பட மொத்தம் 102 வெண்பாக்கள்.

நூல் குறிப்பு: திருமலை நாயக்க மன்னரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க, திருக்குறளின் ஆழமான அறக்கருத்துக்களைப் பிழிந்து தந்த நூல் இது. கல்வி, நாவுடக்கம், பெரியோரின் நட்பு, செல்வம் மற்றும் துறவறம் போன்ற வாழ்வின் முக்கியப் பரிமாணங்களைத் தெளிவாக விளக்குகிறது.

8. நன்னெறி

ஆசிரியர்: சிவப்பிரகாச சுவாமிகள் ( 17-ஆம் நூற்றாண்டு).

அமைப்பு: கடவுள் வாழ்த்து நீங்கலாக மொத்தம் 40 வெண்பாக்கள்.

நூல்குறிப்பு: மனிதர்களை நல்வழியில் நடத்துவதற்காக இயற்றப்பட்ட இந்நூலின் தனிச்சிறப்பு, இதன் அற்புதமான உவமைகள் ஆகும். ஒவ்வொரு பாடலின் முதல் இரண்டு வரிகளில் ஒரு வாழ்வியல் நீதியும், அடுத்த இரண்டு வரிகளில் அதற்குப் பொருத்தமான இயற்கை உவமையும் அமைந்திருப்பது மனதைக் கவரும் வண்ணம் இருக்கும்.

9. உலக நீதி

ஆசிரியர்: உலகநாத பண்டிதர்.

அமைப்பு: விநாயகர் துதி தவிர்த்து 13 விருத்தப் பாடல்கள்

நூல் குறிப்பு: அன்றாட உலகியல் வாழ்க்கையில் ஒரு மனிதன் செய்யக் கூடாத தற்தவறுகளை "வேண்டாம்" என்ற எதிர்மறைச் சொல்லாட்சியோடு மிக எளிமையாகப் பட்டியலிடும் நூல் இது. "ஓதாமல் ஒருநாளும் இருக்க வேண்டாம்", "ஒருவரையும் பொல்லாங்கு சொல்ல வேண்டாம்", "மாதாவை ஒருநாளும் மறக்க வேண்டாம்" போன்ற எளிமையான வரிகள் மூலம் பாமர மக்களும், சிறு பிள்ளைகளும் அன்றாட ஒழுக்கங்களை எளிதாக நினைவில் கொள்ளுமாறு இது எழுதப்பட்டுள்ளது.

10. நீதிநூல்

ஆசிரியர்: மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை (19-ஆம் நூற்றாண்டு).

அமைப்பு: தற்காலச் செய்யுள் வடிவில் அமைந்த விரிவான நீதி நூல்.

நூல் குறிப்பு: நவீன தமிழ் இலக்கியத்தின் முதல் நாவலான 'பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்' எழுதிய வேதநாயகம் பிள்ளை அவர்களால் பிற்காலத்தில் இயற்றப்பட்ட நூல் இது. பழைய நீதி நூல்களின் மரபைத் தழுவி, பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் சமூகக் காலகட்டத்திற்கு ஏற்ப நவீனக் கல்வி, பெண் கல்வி, பொதுவுடைமைச் சிந்தனைகள், நேர்மையான உழைப்பு மற்றும் சகிப்புத்தன்மை போன்ற கருத்துக்களை உள்ளடக்கி, எளிய தமிழ்ப் பாடல்களாக இது உருவாக்கப்பட்டது.

தொகுப்புரை:

இந்த பத்து நீதி நூல்களும் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில், வெவ்வேறு புலவர்களால் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், இவற்றின் ஒட்டுமொத்த நோக்கமும் ஒன்றுதான் - மனிதனை நல்வழிப்படுத்தி, சமுதாயத்தில் ஒழுக்கமும் அன்பும் நிறைந்த ஒரு வாழ்வை அவனுக்குக் கற்றுத் தருவதே ஆகும்.

******இராஜாலி*****

திருக்குறள் - கடவுள் வாழ்த்து - எளிய உரை

 அதிகாரம்  1   

கடவுள் வாழ்த்து

ஊழின் பெருவலி யாவுள? - வள்ளுவர்

முன்னுரை

இலக்கியங்கள் பழக்கவழக்கங்களையும், நம்பிக்கைகளையும் மனிதனின் பண்பாட்டையும்,பிரதிபலிக்கும் களங்களாக விளங்குகின்றன. பேரிலக்கியங்கள் அறம், பொருள்,இன்பம், வீடு என்ற நான்கு உறுதிப் பொருள்களின் வெளியீட்டுத் தளங்களாக அமைவதைக் காணலாம். இத்தகைய நான்கு வாழ்வியல் கோட்பாடு அடித்தளத்தோடு தொடர்பு கொண்டது ஊழ்வினைக் கோட்பாடாகும். பொதுவாக தனி மனிதனின் வீழ்ச்சியின் போதும், எழுச்சியின் போதும் தனக்குத் தானே செய்து கொள்ளும் சமரசத் தன்மையே ஊழ்வினை ஆகும். இந்நிலைப்பாடு தமிழ் இலக்கியங்களில் பல இடங்களில் காணக் கிடக்கின்றன. இக்கட்டுரையில் 'ஊழின் பெருவலி யாவுல? என்ற வள்ளுவரின் கேள்வி ஆய்வு செய்யப்படுகின்றது.

ஊழ்வினைப் பயன்

இன்று வழங்கப்படும் வினை,தலைவிதி, விதி என்ற  சொல்லுக்கு பண்டைத்தமிழர்கள் பால், முறை, ஊழ்,விதி எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர். இவற்றுள் சங்க இலக்கியங்கள் 'பால்' என்ற சொல்லே மிகுதியாக ஊழ்வினையைக் குறிக்கப்  பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

தொல்காப்பியரும் "பால்"' என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.  ஊழ்வினை என்ற சொல்லுக்கு விளக்கமாகப் பரிமேலழகர் 'இரு வினைப் பயன் செய்தவனையே சென்றடைவதற்கு ஏதுவாகிய நியதி, ஊழ், பால், முறை, உண்மை, தெய்வம், விதியென்பன ஒரு பொருட்கிளவி' எனக் கூறுகிறார். இங்கு இருவினை என்பது  செய்த நல்வினை, தீவினைகளைச் சுட்டுவதாகும். "ஒருவன் செய்யக்கூடிய செயல்களின் பயன்களை அதே பிறவியிலும் அடுத்து வரக்கூடிய பிறவிகளிலுமாக அனுபவிப்பது ஊழ்வினை" என விளக்கம் தரப்படுகின்றது. ஊழ்வினை மனிதனின் பிறவிக் கோட்பாட்டோடு நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டதாகும்.

திருக்குறளில் ஊழ்வினை

பழந்தமிழ் நீதிநூற்களான திருக்குறளிலும், பழமொழி நானூற்றிலும் ஊழுக்கென்றே ஓர் அதிகாரம் வகுத்தமைத்திருப்பது  ஊழின் மீது பண்டைத்தமிழர்கள் கொண்டிருந்த நம்பிக்கையினைப் புலப்படுத்தும்.

ஊழ்வினை இரண்டு வகை என வள்ளுவர் கூறுகின்றார். அவை, ஆஊழ் (ஆகலூழ்) போஊழ் (இழஊழ்) என்பவை ஆகும். ஒருவருக்கு நன்மை செய்து, செல்வத்தைக் கொடுக்கும் ஊழ்வினையினை ஆஊழ் அதாவது ஆக்கவினை ஊழ் எனக் கூறுகிறார். ஒருவருக்கு துன்பத்தைக் கொடுத்து, செல்வத்தை அழிக்கும் ஊழ்வினையினை போ ஊழ் என குறிப்பிடுகிறார்.  இதனை,

ஆகூழால் தோன்றும் அசைவின்மை கைப்பொருள்

போகூழால் தோன்றும் மடி  - 371

என வள்ளுவர் கூறுகிறார்.     போஊழ் வினையின் காரணமாக மடி என்னும் சோம்பல் தோன்றுகிறது. அது செயல்படாமல் தடுக்கிறது. இதனால் செல்வம் கரைந்து செல்கிறது. வறுமை, துன்பம் சூழ்கிறது. சோம்பலில் மூழ்கியவர்களால்      பெருமை தரக்கூடிய எந்தவித முயற்சியையும் செய்ய முடியாது. எனவே வறுமை சூழ்ந்து குடும்பத்தின் பெருமை கெடும். தாமும் குற்றங்கள் பல புரிய    நேரிடும். என்பதை,

குடிமடிந்து குற்றம் பெருகும் மடிமடிந்து

மாண்ட உஞற்றி லவர்க்கு - 604

 - என்ற குறள் மூலமாக போகூழால் நேரிடும் துன்பங்களைப் பற்றி  தெளிவுபடுத்துகிறார் வள்ளுவர். 

விதி என்பது விதிக்கப்பட்டது. இதுதான் இப்படித்தான் என வகுக்கப்பட்டதே விதி ஆகும்.  இந்த உலகத்தில் உயர்ந்தது தாழ்ந்தது, நல்லது கெட்டது, மகிழ்ச்சி தூக்கம், இன்பம் துன்பம், நல்வினை தீவினை போன்ற இருவேறான வாழ்வியல் நிலைபாடுகள்  விதியினால் அமையும் என்பதை,

இரு வேறு உலகத்து இயற்கை திருவேறு

தெள்ளிய ராதலும் வேறு - 374

என வள்ளுவர் கூறுகிறார். ஏற்றத்தாழ்வு இல்லாத வாழ்வியல் நிலைப்பாடுகள் இல்லை. உயர்ந்த நிலையில் இருப்பவர் தாழ்ந்த நிலைக்கு மாறுவதும், தாழ்ந்த நிலையில் இருப்பவர் உயர்ந்த நிலைக்குச் செல்வதும்  அவரவர் விதியின் பயனாக அமையும் என்பது வள்ளுவரின் உறுதியான நிலைபாடாக காணப்படுகின்றது. 

நல்ல செயல்களை செய்ய முற்படும்பொழுது வினையின் காரணமாக, அவை தீமையில் சென்று முடிந்து விடுகிறது. சில வேளைகளில் தீய செயல்களை செய்ய முற்படும்பொழுது அவை நல்ல செயல்களாக நடந்து விடுகிறது. நற்பலன் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் ஆழமாக சிந்தித்து கடுமையாக முயன்று செய்யும் செயல்கள் எதிர்பார்த்த பலனை கொடுக்காமல் துன்பத்தையும் துயரத்தையும் கொடுப்பதை காண்கிறோம். அதுவும் விதியின் விளையாட்டு. நம்பிக்கை இல்லாமல் முயற்சி செய்யாமல் ஏனோ தானோ என  செய்யும் செயல்கள் சில வேலைகளில் வெற்றியை கொடுக்கிறது. நாமே  ஆச்சரியம் கொள்ளும் படி நற்பலனைத் தருகிறது இதுவும் விதியின் விளையாட்டு  என்பதை,

நல்லவை எல்லாஅந் தீயவாம் தீயவும் 

நல்லவாம் செல்வம் செயற்கு.- 375

என்னும் திருக்குறள் மூலம், இன்பம் துன்பத்தைக் கண்டு  மயங்காது மனம் தெளிந்த நிலையில் விதியின் வினையென அமைதி கொண்டிருந்தால் உயர்வடையலாம் என தெளிவுபடுத்துகிறார்.

ஊழ்வினையை தடுக்க முடியாது என்பதால் தான் 'ஊழ்வினை உறுத்து வந்து ஊட்டும்' எனச் சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது. கடுமையான முயற்சிகளை மேற்கொண்டு,வருந்தி ஒன்றை பாதுகாத்து வந்தாலும் விதியானது சரியானதாக இருந்தால் தான் அவை நமக்கு உரியதாக மாறும். சில நேரங்களில் அவை நமக்கு வேண்டாம் என்று வெளியே தள்ளினாலும் நல்ல விதி இருந்தால் அவை நம்மை விட்டு செல்லாது. ஒருவருக்கு விதிக்கப்பட்டது எந்த நிலையிலும் அவரை விட்டுச் செல்லாது. விதிக்கப்படாத ஒன்றை எவ்வளவு முயன்றாலும் பாதுகாக்க முடியாது  என்பதை,

பரியினும் ஆகாவாம் பாலல்ல உய்த்துச் 

சொரியினும் போகா தன - 376

என விதி என்னும் வினைப்பயனே வாழ்வை நகர்த்தும் கட்டளைக் கல்லாக இருக்கிறது என வள்ளுவர் கூறுகிறார்.

பலவாறு முயற்சிகளைச் செய்து கோடி கோடியாக தேடி வைத்திருந்தாலும் இறைவனால் விதிக்கப்பட்ட விதி சரியானதாக இருந்தால் மட்டுமே அவற்றை நாம் அனுபவிக்க முடியுமே தவிர நமது விருப்பப்படி அதனை அனுபவிக்க முடியாது. என்பதை

வகுத்தான் வகுத்த வகையல்லால் கோடி 

தொகுத்தார்க்கு துய்த்தல் அரிது. - 377

என்ற குறள் தெளிவுபடுத்துகிறது.

இவ்வாழ்க்கை, 'வினையின்  வந்தது வினைக்கு  விளைவாவது'  என மணிமேகலை கூறும். ஒருவருடைய வாழ்க்கையில் நிகழும் அனைத்து காரியங்களுக்கும் அடிப்படையாக அமைவது ஊழ். அதனை வெற்றிக் கொள்வது அரிது. அதைவிடவும் வலிமையானது எதுவும் இல்லை. ஊழை வெற்றிக் கொள்வதற்கு முயற்சித்தால், அந்த ஊழ் ஏதாவது ஒரு நிலையில் நமது செயலின் முடிவுக்கு முன்னால் வந்து நின்று  தனது வெற்றியை உறுதிப்படுத்தும் என்பதை வள்ளுவர்,

ஊழிற் பெருவலி யாவுள மற்றொன்று 

சூழினுந் தான்முந் துறும். - 380

எனக் கூறும் இவரே, விதியை காரணம் காட்டி ஒருவன் முயற்சி செய்யாமல் முடங்கிக் கிடக்க கூடாது. அவ்வாறு இருந்தால் சமூகம் அழியும்  என்பதால்,

ஊழையும் உப்பக்கம் காண்பார் உலைவின்றித்

தாழாது உஞற்று பவர்"  - 620

என ஊக்கம் தரும் முயற்சியினை வலியுறுத்துகிறார். மேலும்,

தெய்வத்தான் ஆகா தெனினும் முயற்சிதன்

மெய்வருத்தக் கூலி தரும். - 619

என 'ஆள்வினை உடமை' என்ற அதிகாரத்தில் ஒருவனுக்கு தெய்வத்தால் - விதியால் செய்ய முடியாத காரியத்தைக் கூட, உடல் வருத்தும் படியாக  ஓய்வின்றி முயற்சி செய்தால் அதற்கேற்ற நல்ல பலன் கிடைக்கும். உழைக்கும் ஒருவரால் வலிமை மிக்க ஊழ்வினையையும் வெற்றிக் கொள்ள முடியும் என தன் கருத்துக்கு முரணாக உழைப்பின் அவசியத்தினை வலியுறுத்துகிறார். எல்லாம் முன் வினைப்படி நடக்கும் என எண்ணி எவ்வித முயற்சியும் இன்றி மனித இனம் ஒய்ந்திருக்கக்கூடாது எனக் கருதியும், ஓய்ந்திருந்தால்,

குடி என்னும் குன்றா விளக்கம் மடி என்னும்

மாசுஊர மாய்ந்து கெடும்" - 601

என்பதால் குடிப் பெருமையைக் காக்க வேண்டும் எனில் உழைப்பு ஒருவனுக்கு அவசியம் என்பதை வலியுறுத்தவே வள்ளுவர், ஊழ் வினையை வெல்ல முடியாது என்ற தனது கருத்தோடு அவரே சமரசம் செய்து கொள்கிறார்.

முடிவுரை 

வாழ்வியல் கோட்பாட்டில் ஊழ்வினைக் கொள்கை பிறப்பு, இறப்பு, சொர்க்கம், நரகம் ஆகிய நம்பிக்கைகளோடு நெருங்கிய தொடர்படைய ஒன்றாகக் கருதப்படுகின்றது. மேலும், தமிழ் இலக்கியங்களை ஆய்வு செய்வதன் அடிப்படையில் மேனாட்டறிஞர் G.L.ஹாட் அவர்கள் "The early Tamil did not believe in KARMA, the theory on northen origin that all of one's suffering or happiness comes as a result of what was done in previous lives" . என பழந்தமிழர்களுக்கு ஊழ்வினை நம்பிக்கை இல்லை எனக் கூறுகிறார். இக்கருத்து, முரண்பட்டதாகவே காணப்படுகிறது. சங்க காலம் முதல் இக்காலம்வரை தமிழர்கள் வாழ்வியலோடு ஊழ்வினை நம்பிக்கை இருந்தது என்பதற்கு வள்ளுவர் வகுத்த ஊழ்வினை அதிகாரமும் அதன் கருத்துக்களும் அரண் சேர்க்கிறது என்பதினை இவ்வய்வின் மூலம் அறியலாம்.

 **** இராஜாலி ****

மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு - திருவள்ளுவர்

அறிமுகம் 

திருக்குறள், அறம், பொருள், இன்பம் என்ற மூன்று பிரிவுகளைக் கொண்ட ஒரு வாழ்வியல் நூல். இதில், வள்ளுவர் ஆரோக்கியத்தைப் பேசுவது தனிமனித ஒழுக்கத்தின் (அறம்) நீட்சியாக மட்டுமல்லாமல், நாட்டின் வளத்துக்கும் பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கும் (பொருள்) அடிப்படையானது என்று கருதியதன் காரணமாகவே, பொருட்பாலில், நட்பியலில், 'மருந்து' என்ற அதிகாரத்தைப் படைத்துள்ளார். ஆரோக்கியமான குடிமக்களே செல்வத்தை ஈட்டி நாட்டிற்குத் துணை நிற்பர் என்பதால், வள்ளுவர் ஆரோக்கியத்தை ஒரு தேசியப் பொருளாதாரத்தின் அடிப்படை அங்கமாகக் கருதினார். இது, நோயற்ற வாழ்வு என்பது நாட்டின் உற்பத்தித் திறனையும், சமூக அமைதியையும் உறுதிப்படுத்துகிறது என்ற நவீனப் பொதுச் சுகாதாரக் கொள்கைகளின் மையக்கருத்துக்கு வலு சேர்ப்பதாக உள்ளது.

வள்ளுவத்தில் ஆரோக்கியம்

திருக்குறள், குறிப்பிட்ட நோய் தீர்க்கும் வழிமுறைகளைப் பற்றி பேசாமல், மருத்துவத்தின் அடிப்படைத் தத்துவத்தையும், சிகிச்சை நிர்வாகத்தையும் மட்டுமே விவரிக்கிறது. இந்த அணுகுமுறை, குறளின் கோட்பாடுகளை எந்தக் குறிப்பிட்ட மருத்துவ முறைக்கும் மட்டுப்படுத்தாமல், உலகளாவிய தத்துவங்களாக (Universal Principles) நிலைநிறுத்த உதவுகிறது.

வள்ளுவர் தனது மருத்துவக் கருத்துக்களைப் பொதுமைப்படுத்த, "நூலோர் வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று" என்று குறிப்பிடுகிறார். இது, சித்த மருத்துவம், ஆயுர்வேதம் போன்ற பண்டைய இந்திய மருத்துவ முறைகளுடன் இணைந்த 'திரிகுற்றம்' (Tridosha - வாதம், பித்தம், கபம்) கோட்பாட்டை ஏற்றுக்கொண்டாலும், தனது போதனைகளை ஒரு குறிப்பிட்ட முறைக்கு மட்டும் உரியதாக ஆக்காமல், அக்காலத்தில் நிலவிய மருத்துவ அறிவை பொதுவான தத்துவங்களாக மாற்றியதைக் காட்டுகிறது.

நோயின் தோற்றமும்  - திரிகுற்றக் கோட்பாடும்

நோயின் தோற்றம் மற்றும் அதன் அடிப்படைக் காரணம் குறித்த வள்ளுவரின் கூற்று, பண்டைய மருத்துவத்தின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

"மிகினும் குறையினும் நோய்செய்யும் நூலோர் 

வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று." - 941

மருத்துவ நூலோர் வாதம் (வளி), பித்தம், சிலேத்துமம் (கபம்) என்று வகுத்துள்ள மூன்று உயிர்க் காரணிகள், தத்தம் இயல்பான அளவை விட அதிகரித்தாலும், அல்லது குறைந்தாலும்  நோயை உண்டாக்கும் என்பதே இதன் கருத்தாகும். இந்த மூன்று சக்திகளின் சமநிலையின்மையே  நோயின் மூல காரணம் என்று வள்ளுவர் நிறுவுகிறார்.

இங்கு 'மிகினும் குறையினும்' என்ற இரண்டு நிலைகளை வள்ளுவர் குறிப்பிட்டது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. உடலின் ஆற்றல் மட்டத்தில் ஏற்படும் எந்தவொரு விலகலும் (Deviation from Set-Point) நோய்க்கு வழிவகுக்கும் என்ற ஆழமான உடலியல் புரிதலை இது காட்டுகிறது. இது நவீன மருத்துவத்தில் ஹோமியோஸ்டாசிஸ் (Homeostasis) எனப்படும் சீரான சமநிலையைப் பேணுவதன் முக்கியத்துவத்திற்கு வலு சேர்ப்பதாகும். இந்தச் சமச்சீரின்மையே நோயின் அடித்தளம் என்று வள்ளுவம் வரையறுக்கிறது.

உடல் மற்றும் உளவியல் ஆரோக்கியம்

வள்ளுவத்தின் மருத்துவப் பார்வை, உடல்நலத்தைப் பேணுதலுக்கு மட்டுமல்லாமல், மனநலத்துக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது. திருக்குறள் மனிதர்களை அன்பு, அடக்கம், பொறுமை போன்ற நல்லியல்புகளை வளர்த்துக்கொள்ளவும்; அழுக்காறு, அவா, வெகுளி போன்ற தீய குணங்களைத் தவிர்க்கவும் வழிகாட்டுகிறது.

உளவியல் சமச்சீரின்மையை ஏற்படுத்தும் இந்தக் குணங்களைக் களைவது அவசியமாகிறது. உடலுக்கு ஒவ்வாததை நீக்கி சக்தி தரும் உணவை உட்கொள்வது போல, உள்ளத்திற்கு ஒவ்வாத தன்மைகளை நீக்கி நல்ல பண்புகளை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று வள்ளுவம் அறிவுறுத்துகிறது. எனவே, வள்ளுவ மருத்துவத்தில் உடல்நலமும் மனநலமும் பிரிக்க முடியாத ஒருங்கிணைந்த கூறுகளாகப் பார்க்கப்படுகின்றன.  நோயைத் தடுக்கும் வழியைப் பற்றிப் பேசுவது, நோய்க்கான மூல காரணத்தைத் தவிர்ப்பதே வள்ளுவத்தில் சிகிச்சையை விட முதன்மையானது என்ற போக்கைக் காட்டுகிறது.

உணவு மேலாண்மை கோட்பாடுகள்

நோயை உருவாக்காமல் தடுப்பதற்கான உணவு நிர்வாகம், சிகிச்சை முறைகளுக்கு முன்னால் வைக்கப்பட்டுள்ளன. திருக்குறள், உணவுக் கட்டுப்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்ட தடுப்பு மருத்துவத்தையே முதன்மைப்படுத்துகிறது.

பசி மற்றும் செரிமானக் கட்டுப்பாடு

ஆரோக்கிய வாழ்வுக்கு வெளிப்புற மருந்து தேவையில்லை என்பதை வள்ளுவர் உறுதி செய்கிறார்.

"மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு அருந்தியது 

அற்றது போற்றி உணின்." - 942

ஒருவர், தான் முன்னர் உண்ட உணவு முழுமையாகச் செரிமானமாகிவிட்டதற்கான அறிகுறிகளை (உடலின் இலகுத்தன்மை, பசி மிகுதல்) தெளிவாக அறிந்து, அதற்குப் பிறகு உண்டால், அவரது உடம்பிற்கு வேறு எந்த மருந்தும் தேவையில்லை. செரிமான நெருப்பைக் (Digestive Fire) காப்பதே ஆரோக்கியத்தின் மூலம் என்று வள்ளுவர் கருதுகிறார். செரிமானம் ஆகுமுன் உண்பது திரிகுற்றச் சமமின்மைக்கு வழிவகுக்கும் என்பதால், உணவு இடைவெளி அவசியம்.

உணவு உட்கொள்ளும் நெறிமுறை

நோயைத் தடுக்கும் உணவு உட்கொள்ளும் நெறி முறையை கூற வந்த  வள்ளுவர் 

 "அற்றது அறிந்து கடைப்பிடித்து மாறல்ல 

 துய்க்க துவரப் பசித்து." - 944

என்ற குறளில் உணவுக் கட்டுப்பாட்டில் மூன்று அடிப்படைக் கூறுகளை வலியுறுத்துகிறார். அவை,

• அற்றது அறிந்து: முன்னைய உணவின் செரிமானத்தை உறுதி செய்தல்.
• துவரப் பசித்து: 'துவர' என்றால் மிக மிக என்று பொருள். நன்கு பசியெடுத்த பின்னரே, அதாவது உடலின் உள்ளுணர்வுகளை மதித்து, பசி மிகுதியுடன் உண்ண வேண்டும். கடிகார நேரத்தைப் பார்த்து உணவு உண்பது ஆரோக்கிய வாழ்வுக்கு உகந்தது அல்ல.
• மாறல்ல துய்க்க: உடலுக்கு ஒவ்வாத (Incompatible or allergy-causing) உணவுகளையும், பருவ காலத்திற்கு ஒவ்வாத உணவுகளையும் தவிர்த்து, ஒத்து வரக்கூடிய உணவை அருந்த வேண்டும்.

என்பனவாகும்.  உணவுக் கட்டுப்பாட்டை வெறும் தேவை அல்ல, அதை ஒரு வாழ்வியல் ஒழுக்கமாகவும், 'சட்ட ஒழுங்கைப் போலக் கடைப்பிடிக்க' வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகிறது. நாக்கின் ஆசைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதே ஆரோக்கிய வாழ்வின் இரகசியம் என்றும்,  வள்ளுவர் நிறுவுகிறார்.

நோய் தீர்க்கும் நெறிமுறைகள் முறை

நோய் வந்தபின் அதைச் சிகிச்சையளிப்பதற்கு ஒரு துல்லியமான, அறிவியல் பூர்வமான அணுகுமுறையை வள்ளுவர் வரையறுக்கிறார். இது கண்டறிதல், காரணம் அறிதல், திட்டமிடல், செயல்படுத்தல் என்ற நான்கு படிநிலைகளைக் கொண்டது.

"நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும் 

வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்." - 948

இந்தக் குறள், சிகிச்சை வெற்றிபெற மருத்துவர் மேற்கொள்ள வேண்டிய நான்கு செயல்முறைகளை விளக்குகிறது:

• நோய் நாடல் (Diagnosis)

முதலில், நோயாளியின் உடலில் வெளிப்படும் குறிகளை வைத்து நோயை இன்னதென்று துணிதல். நோயாளியின் உடல்மாற்றங்களால் வந்துள்ள நோயை அறிந்து கொள்வது முதல் படி.

• நோய் முதல் நாடல் (Etiology Search)

அடுத்து, நோயை ஏற்படுத்திய மூல காரணத்தை ஆராய்தல். வள்ளுவர் வெறுமனே அறிகுறிகளுக்குச் சிகிச்சையளிப்பதை நிறுத்துகிறார். 'நோய்முதல் நாடி' என்ற படிநிலை, நோயின் நிதானத்தை (காரணம்) கண்டறிந்து, அதன் வேரைக் களைவதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது. இது நவீன மருத்துவத்தில் செய்யப்படும் மூல காரண ஆய்வுக்கு (Root Cause Analysis) ஒத்ததாகும்.

• அது தணிக்கும் வாய் நாடல் (Treatment Planning)

மூல காரணத்தைக் கண்டறிந்தபின், அதைத் தீர்க்கும் உபாயத்தை (மருந்துகளை, சிகிச்சை முறைகளை) ஆராய்ந்து அறிதல். இது சிகிச்சை முறைகள், மருந்தின் தேர்வு, அளவு நிர்ணயம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.

• வாய்ப்பச் செயல் (Flawless Execution)

ஆராய்ந்த தீர்வை, உடலுக்குப் பொருந்தும் படியாகவும், சிகிச்சை அளிக்கும் முறையில் எந்தத் தவறும் நேராமல் பிழையின்றியும் செயல்படுத்த வேண்டும்.

இந்த நான்கு படிநிலைகளும், ஒரு முழுமையான காரணகாரிய ஆய்வின் (Causal Treatment) தேவையைக் குறிக்கின்றன. 

மருத்துவத்தின் நான்கு  அடிப்படை கூறுகள் 

ஒரு சிகிச்சை வெற்றிபெறத் தேவையான அடிப்படை அமைப்பை,

"உற்றவன் தீர்ப்பான் மருந்துழைச் செல்வானென்று 

அப்பால் நாற்கூற்றே மருந்து." - 950

என்ற குறள்  விவரிக்கிறது. இந்த நான்கு கூறுகளும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட்டாலன்றி பிணி தீராது என்று கூறுவது, சிகிச்சையின் வெற்றியை ஒரு கூட்டு (Team Approach) வள்ளுவம் கருதியதைக் காட்டுகிறது.

• உற்றவன் (நோயாளி)

நோயாளியின் இலக்கணங்களில், மருத்துவன் சொற்கடைப்பிடித்தலும், மருந்துத் துன்பத்தைப் பொறுத்தலும் (சிகிச்சை முறையால் ஏற்படும் கடினமான அனுபவங்களைத் தாங்குதல்) முதன்மையாகக் கருதப்படுகின்றன. இது சிகிச்சையின் வெற்றிக்கு நோயாளியின் ஒத்துழைப்பு இன்றியமையாதது என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

• தீர்ப்பான் (மருத்துவன்)

மருத்துவர் தொழில்முறைத் திறன் (Technical Competence) மற்றும் தார்மீகத் தகுதி (Moral Integrity) இரண்டையும் பெற்றிருக்க வேண்டும். இவருக்கு நோய் கண்டு அஞ்சாமை, ஆசிரியனை வழிபட்டுப் பெற்ற கல்வியும் நுண்ணறிவும், பலகாலும் தீர்த்து வந்த நீடிய பட்டறிவும் தேவை. பாவாணர், 'இளங்கணியன் முது மருத்துவன்' என்ற பழமொழியைக் குறிப்பிட்டு, பட்டறிவின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறார். மேலும், நோயாளியிடத்தில் அன்புடைமை, இரக்கமுடைமை, மற்றும் பேராசையின்மை போன்ற நெறிமுறைசார் கடமைகள் மருத்துவருக்கு மிகவும் அவசியம்.

•  மருந்து (சிகிச்சைப் பொருள்)

மருந்தானது உடற்கூற்றோடு ஒத்துப்போகுதல், ஊறு செய்யாமை (பக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்தாதிருத்தல்), ஆற்றலுடைமை (வீரியம்), மற்றும் எளிதில் பெறப்படுதல் ஆகிய நான்கு இலக்கணங்களைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். இந்த இலக்கணம் மருந்தின் தரம், பயன்பாடு மற்றும் அணுகுமுறை ஆகியவற்றை வரையறுக்கிறது.

• உழைச்செல்வான் (துணை புரிபவன்)

உழைச்செல்வான் என்பவர், அருகிருந்து துணை புரிபவர் அல்லது மருந்தைப் பிழையாமல் இயற்றுபவர் ஆவார். இவர் நவீன மருத்துவ அமைப்பில் செவிலியர், துணைப் பணியாளர் அல்லது மருந்தாளுநரின் பங்களிப்பை ஒத்தவராகக் கருதப்படுகிறார். இவர் மருத்துவன் சொன்ன வண்ணம் செய்யுந் திறமை, நோயாளியிடத் அன்புடைமை, இன்சொலனாயிருத்தல் போன்ற பண்புகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். சிகிச்சையின் வெற்றியில் இத்தகைய பராமரிப்புப் பணியாளர்களின் பங்களிப்பு முக்கியமானது என்பதை 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே வள்ளுவர் அங்கீகரித்துள்ளார்.

இந்த நான்கு கூறுகளும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட்டாலன்றி பிணி தீராது என்றும், ஒரு கூட்டு முயற்சியே சிகிச்சையின் வெற்றியாகும் என்ற கருத்தையும் வள்ளுவர் தெளிவுபடுத்துகிறார்.

திருக்குறள் மருத்துவத்தின் மையச் செய்தியே நோய்த் தடுப்புதான். மருந்தைச் சார்ந்திருப்பதைக் காட்டிலும், கட்டுப்பாடு மற்றும் உணவு நிர்வாகத்தின் மூலம் நோயைத் தவிர்ப்பதையே அடிப்படைச் செய்தியாக வள்ளுவம் வழங்குகிறது. இது, வாழ்க்கை முறை மாற்றங்கள் மற்றும் உணவு நிர்வாகத்தை மையமாகக் கொண்ட நவீன வாழ்வியல் மருத்துவத்தின் (Lifestyle Medicine) முன்னோடி அணுகுமுறைக்குச் சான்றாகும்.

'மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக்கு' என்ற எளிமையான வாக்கு, ஆரோக்கியத்தை அடைவதற்கான பொறுப்பை தனிமனிதன் தன் உணவுக் கட்டுப்பாட்டின் மூலம் ஏற்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது. 

 முடிவுரை

திருக்குறளில் காணப்படும் மருத்துவச் செய்திகள், வெறுமனே பண்டைய சிகிச்சை முறைகளைப் பற்றிய குறிப்புகளாக இல்லாமல், மனித குல ஆரோக்கியத்திற்கான முழுமையான தத்துவங்களையும் நிர்வாகக் கோட்பாடுகளையும் வழங்குகின்றன. திருவள்ளுவர், நோயின் மூல காரணத்தை (திரிகுற்றம்) வரையறுத்ததுடன், அதைத் தடுக்கும் மிக எளிய வழியான உணவுக்கட்டுப்பாட்டுக்கு முதலிடம் கொடுத்துள்ளார்.மேலும், நோயைக் கண்டறிதல், காரணம் அறிதல், சிகிச்சைத் திட்டம் வகுத்தல், மற்றும் பிழையின்றிச் செயல்படுத்தல் என்ற நான்கு படிநிலைகள், ஒரு மருத்துவ சிகிச்சை முறை பின்பற்ற வேண்டிய அறிவியல் பூர்வமான அணுகுமுறையை வெளிப்படுத்துகின்றன. இறுதியாக, நோயாளி, மருத்துவர், மருந்து, மற்றும் பராமரிப்பாளர் ஆகியோரின் ஒருங்கிணைந்த செயல்பாட்டாலேயே சிகிச்சை வெற்றிபெறும் என்ற கூட்டுப் பொறுப்புக் கோட்பாடு, நவீன மருத்துவ உலகில் இன்றியமையாத பல்துறை அணுகுமுறைக்கு அடிப்படையாக உள்ளது. திருக்குறள் வழங்கிய இந்தப் பல்நோக்கு நுண்ணறிவு, காலங்கடந்த வாழ்வியல் வழிகாட்டியாக நிலைநிறுத்தப்படுகிறது.

***** இராஜாலி *****

4000 திவ்ய பிரபந்தம் - குறிப்பு

    வைணவர்களின் வேதமாக கருதப்படுவது 4000 திவ்ய பிரபந்தம் ஆகும். 12 ஆழ்வார்கள் பாடிய பாடலின் தொகுப்பாக இது விளங்குகிறது.

•  கி.பி பத்தாம் நூற்றாண்டில் நாதமுனிகள் என்பவர் ஆழ்வார்கள் அருளிய செயல்கள் என்ற பெயரில் தொகுத்தார்.

• பின்னர் வந்த மணவாள முனிகள் என்பவர் ராமானுஜ நூற்றந்தாதியை சேர்த்து 4000 திவ்ய பிரபந்தம் என்ற பெயரில் தொகுத்தார்.

•  4000 திவ்ய பிரபந்தம், திராவிட வேதம், திராவிட பிரபந்தம், ஐந்தாவது வேதம், ஆன்ற தமிழ்மறை என அழைக்கப்படுகிறது.

• 4000 திவ்ய பிரபந்தத்தில் 12 ஆழ்வார்கள் பாடிய 24 பிரபந்தங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.

•  4000 திவ்ய பிரபந்தம்  1. முதல் ஆயிரம்,2. இரண்டாவது ஆயிரம்,3. மூன்றாவது ஆயிரம்,4. நான்காவது ஆயிரம் என நான்கு பிரிவுகளைக் கொண்டதாகும்.

1. முதலாவது ஆயிரம்

 

   முதலாவது ஆயிரத்தில், பெரியாழ்வார் பாடிய திருப்பல்லாண்டு மற்றும் திருமொழி. ஆண்டாள் பாடிய திருப்பாவை மற்றும் நாச்சியார் திருமொழி,

குலசேகர ஆழ்வார் பாடிய பெருமாள் திருமொழி,

திருமழிசை ஆழ்வார் பாடிய திருச்சந்த விருத்தம்,

தொண்டரடி பொடியாழ்வார் பாடிய திருமாலை மற்றும் திருப்பள்ளி எழுச்சி, திருப்பானாழ்வார் பாடிய அமலனாதிபிரான், மதுரகவியாழ்வார் பாடிய கண்ணிநுண் சிறுதாம்பு  போன்ற பிரபந்தங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.

2. இரண்டாவது ஆயிரம்

இரண்டாவது ஆயிரத்தில் திருமங்கை ஆழ்வார் பாடிய  பெரிய திருமொழி, திருகுறுந்தாண்டகம், திரு நெடுந்தாண்டகம் ஆகிய பிரபந்தங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.

3. மூன்றாவது ஆயிரம்

மூன்றாவது ஆயிரத்தில்  பொய்கையாழ்வார் பாடிய முதல் திருவந்தாதி, பூதத்தாழ்வார் பாடிய இரண்டாம் திருந்தாதி, பேயாழ்வார் பாடிய மூன்றாம் திருவந்தாதி, திருமழிசை ஆழ்வார் பாடிய நான்முகன் திருவந்தாதி,
நம்மாழ்வார் பாடிய திரு விருத்தம், திருவாசியம், பெரிய திருவந்தாதி,
திருமங்கை ஆழ்வார் பாடிய திருஎழு கூற்றிருக்கை, சிறிய திருமடல், பெரிய திருமடல், திருவரங்கத்தமுதனார் பாடிய ராமானுஜர் நூற்றந்தாதி போன்றவை இடம் பெற்றுள்ளது.

4. நான்காவது ஆயிரம்

நான்காவது ஆயிரத்தில் நம்மாழ்வார் பாடிய திருமொழி என்னும் பிரபந்தம் இடம் பெற்றுள்ளது.

    இவ்வாறு 4000 திவ்ய பிரபந்தத்தில்  12 ஆழ்வார்கள் பாடிய 24 பிரபந்தங்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.

********

பதினெண் சித்தர்கள்- அறிமுகம்

 சித்தமாகிய மனதை அடக்கி சிவன் ஞான அருள் பெற்றவர்கள் சித்தர்கள் என போற்றப்பட்டார்கள். அவர்கள் ஏற்றிய இலக்கியங்கள் சித்தர் இலக்கியங்கள் என அழைக்கப்பட்டன.

 தமிழ் மரபில் 12 சித்தர்கள் காணப்படுகின்றார்கள். அவர்கள் பதினெண் சித்தர்கள் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

1. நந்தீசர் 

 நந்தீசர்  கைலாய பரம்பரையை சார்ந்தவர். கைலாயத்தின் காவலர் என அழைக்கப்படும் இவர் சித்தர்கள் மரபு தோன்றுவதற்கு காரணமானவர்.

2. அகத்தியர்

 கும்பமுனி, குருமுனி, பொதிகை முனி, தமிழ் மொழி என அழைக்கப்படும் அகத்தியர்  அகத்தியர் பரிபூரணம், ஞான காவியம், வாத காவியம் ஆயிரம் போன்ற நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

3. திருமூலர்

 கைலாய பரம்பரையை சார்ந்த திருமூலர், நந்தியிடம் உபதேசம் பெற்றவர். இவர் திருமந்திரம், வைத்தியம் ஆயிரம், பெருங்காவியம் 1600 போன்ற இலக்கியங்களை படைத்துள்ளார்.

4. புண்ணாக்கீசர் 

 காயகல்பம் உண்டு அதிக நாள் வாழ்ந்த இவர் பாம்பாட்டி சித்தரின் சீடர் ஆவார். இவர் ஞானப்பால், மெய்ஞானம் போன்ற நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

5. புலத்தியர்

 அகத்தியரின் முதல் மாணவரான இவர் சிவராச யோகி என்ற பெயர் பெற்றவர். இவர் வைத்திய வாதம் ஆயிரம், வாத சூத்திரம் 300, கர்ப்ப சூத்திரம் 300 போன்ற மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

6. பூனைக்கண்ணர்

 எகிப்து நாட்டில் இருந்து தமிழ்நாட்டிற்கு வந்தவர் இவர்.

7. போகர் 

 போகர் காலாங்கிநாதரின் சீடர் ஆவார். இவர் தமிழகத்திலிருந்து சீனாவுக்குச் சென்று பின் தமிழகம் திரும்பியவர். பழனி முருகன் கோயிலில் நவபாஷாண சிலையை உருவாக்கியவர். இவர் போகர் 7000, போகர் 12000, சப்த காண்டம் போன்ற பல மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

8. கருவூரார் 

 கரூரில் பிறந்த இவர், கரூர் தேவர் என அழைக்கப்பட்டார். இவர் கருவூரார் வாத இலக்கியம், வைத்தியம் 500, பூஜா விதி போன்ற மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

9. கொங்கனவர் 

 போகரின் மாணவர் கொங்கணவர். இவர் கொங்கணவரின் முக்காண்டங்கள், வைத்தியம் 200, வாத சூத்திரம் 200, ஞானவெண்பா போன்ற 24 மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

10. காலாங்கிநாதர் 

 காற்றை உடலாகக் கொண்டு வாழ்ந்ததால் காலாங்கி நாதர் என அழைக்கப்பட்டார். திருமூலரின் சீடரான இவர், வைத்திய காவியம், ஞான பூஜா விதி போன்ற பல மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

11. அகப்பேய்ச் சித்தர் 

 மனதை பேயாக உருவகப்படுத்திப் பாடும் இவர் வாத வைத்தியம், பூரண ஞானம் 15 போன்ற மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

12. பாம்பாட்டிச் சித்தர் 

 பாம்பைப் பிடித்து வேடிக்கை காட்டும் இவர், மருதமலையில் விஷ வைத்திய ஆய்வுக்கூடத்தை நடத்தி வந்தார். இவர் பாம்பாட்டிச் சித்தர் பாடல்கள், சித்தர் ஆருடம் போன்ற மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

13. தேரையார் 

 அகத்தியரின் மாணவரான தேரையார், வைத்திய காவியம், ரஸவர்க்கம், பதார்த்த குண சிந்தாமணி போன்ற மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

14. குதம்பைச் சித்தர் 

 காதில் அணியும் அணிகலமான குதம்பையும் முன்னிறுத்தி பாடியுள்ளார். சமூக சீர்திருத்த கருத்துக்களை அதிகமாக இவர் பாடியுள்ளார்.

15. இடைக்காடர் 

 ஆயர் குலத்தில் பிறந்த இவர் பாடிய பாடல்கள் இடைக்காட்டுச் சித்தர் பாடல்கள் என்ற பெயரில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

16. சட்டை முனி

  கைலாயம் சென்று சிவனை வழிபடும் இவர், கம்பளத்தில் ஆன மேலாடையை எப்பொழுதும் அழிந்திருப்பதால் சட்டை முனி என அழைக்கப்பட்டார். இவர், நிகண்டு, வாதகாவியம், ஞான விளக்கம் உட்பட14 மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

17. அழுகணிச் சித்தர் 

    எப்பொழுதும் கண்களில் நீர் வழிய நிற்கும் இவர் அழுகணிச் சித்தர் பாடல்கள் 200, ஞான சூத்திரம் 23 ஆகிய நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

18. தன்வந்திரி 

   நந்தீசரிடம் மருத்துவ கலைகளைக் கற்ற இவர், வைத்திய சிந்தாமணி, கருக்கிடை நிகண்டு போன்ற மருத்துவ நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

 இவர்களைப் போலவே பல சித்தர்கள் தமிழ் மரபில் காணப்படுகின்றார்கள்.

*********

பன்னிரு திருமுறைகள் - குறிப்பு

    சைவ சமய திருப்பாடல்களின் தொகுப்பாக விளங்குவது பன்னிரு திருமுறைகள் ஆகும். பன்னிரு திருமுறைகளை தொகுத்தவர் நம்பியாண்டார் நம்பி என்பவராவார். 27 நாயன்மார்கள் பாடிய பாடல்களின் தொகுப்பாக பன்னிரு திருமுறைகள் விளங்குகின்றன.

பன்னிரு திருமுறைகள் பாடல் வைப்பு முறை:

பன்னிரு திருமுறைகளில்,

• 1,2,3 -ஆம் திருமுறைகளாக விளங்குவது, திருஞானசம்பந்தர் பாடிய சம்பந்தர் தேவாரம்.
•  4,5,6 -ஆம் திருமுறைகளாக விளங்குவது திருநாவுக்கரசர் பாடிய தேவாரம்.
• 7 -ஆம் திருமுறையாக திருமுறையாக சுந்தரர் பாடிய சுந்தரர் தேவாரம்.
• 8 -ஆம் திருமுறைகளாக விளங்குவது மாணிக்கவாசகர் பாடிய திருவாசகம் மற்றும் திருக்கோவையார்.
• 9-ஆம் திருமுறையாக விளங்குவது 9 நாயன்மார்கள் பாடிய பாடலின் தொகுப்பு.
•  10 - ஆம் திருமுறையாக விளங்குவது திருமூலர் பாடிய திருமந்திரம்.

• 11- ஆம் திருமுறையாக விளங்குவது 12 நாயன்மார்கள் பாடிய பாடல்களின் தொகுப்பு.
• 12- ஆம் திருமுறையாக விளங்குவது சேக்கிழார் பாடிய பெரிய புராணம்.

 இப்ப பன்னிரு திருமுறை சைவர்களின் 'தமிழ் வேதம்' என அழைக்கப்படுகிறது.

 நாயன்மார்களில் சிலர் :

 63 நாயன்மார்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்

1. திருஞானசம்பந்தர்,

2. திருநாவுக்கரசர்,

3. சுந்தரர்,

4. மாணிக்கவாசகர்,

போன்றோர் ஆவார்கள்.

 1.திருஞானசம்பந்தர்

• 63 நாயன்மார்களில் முதன்மையானவர்,
• ஆளுடைய பிள்ளை என்னும் இயற்பெயரைக் கொண்ட இவர் சீர்காழியில் சிவபாத இருதையாருக்கும் பகவதி அம்மையாருக்கும் மகனாக பிறந்தவர்.
• உமையவளிடம் ஞானப்பால் உண்டு பாடும் வல்லமையைப் பெற்றவர்.
• உமையவளால் பாலை கொடுத்து ஆள் கொள்ள ப்பட்ட இவர், 220 சிவ ஆலயங்களுக்குச் சென்று பாடி உள்ளார்.
• 'திராவிட சிசு 'என அழைக்கப்படும் இவர் பாடிய தேவாரம் முதல் மூன்று திருமுறைகளாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

2. திருநாவுக்கரசர் 

• மருள்நீக்கியார் என்னும் இயற்பெயரைக் கொண்ட திருநாவுக்கரசர், திருவாமூரில் புகழனார் மாதினி யாருக்கு மகனாகப் பிறந்தார்.
• சிறு வயதில் பெற்றோரை இழந்த இவர் தமக்கை திலகவதி யாரால் வளர்க்கப்பட்டார்.
• தர்ம சேனன் என்ற பெயரில் சமண சமயத்தில் சில காலம் இருந்தார்.
• சிவபெருமானால் சூலை நோய் கொடுத்து ஆள் கொள்ளப்பட்ட இவர் திருநாவுக்கரசர் என அழைக்கப்பட்டார்.
• திருஞானசம்பந்தர் இவரை அப்பர் என அழைப்பார்.
•  இவர் பாடிய பாடல்கள் 4,5,6 ஆம் திருமுறைகளாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

3. சுந்தரர்

• நம்பியாரூரார் என்னும் இயற்பெயரைக் கொண்ட இவர் திருவாரூரில் சடையனார் இசைஞானி யாருக்கு மகனாகப் பிறந்தார்.
• சிவபெருமானால் ஓலை கொடுத்து ஆட்கொள்ளப்பட்ட இவர் வன்தொண்டர், தம்பிரான் தோழர் எனவும் அழைக்கப்படுகிறார்.
• சுந்தரர் பாடிய பாடல்கள் 7 ஆம் திருமுறைகளாக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

4. மாணிக்கவாசகர்

• திருவாத ஊரார் என அழைக்கப்படும் இவர், திருவாத ஊரில் சம்பு பாதசாரியார் மற்றும் சிவஞான வதிக்கு மகனாகப் பிறந்தவர்.
• அழுது இறைவன் அடி அடைந்த இவர் பாடிய திருவாசகம் மற்றும் திருக்கோவையார் 8 ஆம் திருமுறையாக விளங்குகிறது.

 மேற்கண்ட இவர்களோடு காரைக்கால் அம்மையார், இசைஞானியார், மங்கையர்க்கரசி போன்ற பெண் நாயன்மார்களும் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் ஆவார்கள்.

மின்னூல் - பதினெண் சித்தர்கள்

பதினெண் சித்தர்கள் - பதினெண் சித்தர்களின் வரலாறு 

மின்னூல் - சங்க கால ஏழு வள்ளல்கள்

சங்க கால ஏழு வள்ளல்கள் - சங்க காலத்தில் வாழ்ந்த ஏழு  வள்ளல்களின் வரலாறு

மின்னூல் - பதினெண் புராணங்கள்

பதினெண் புராணங்கள்  - பதினெண் புராணங்கள் பற்றிய தொகுப்பு 

மின் நூல் - தமிழ் நூல்கள் அறிமுகம்

தமிழ் நூல்கள் அறிமுகம் - தமிழ் இலக்கியங்கள் குறித்த அட்டவணை 

மின் நூல் - ஆழ்வார்கள் அறிமுகம்

ஆழ்வார்கள் அறிமுகம் - பன்னிரு ஆழ்வார்களைப் பற்றி சுஜாதா அவர்கள் எழுதிய எளிய அறிமுக உரை..

மின் நூல் - இலக்கியத்தில் மருத்துவ கருத்துக்கள்

இலக்கியத்தில் மருத்துவ கருத்துக்கள்  - தமிழ் இலக்கியங்களில் காணப்படும் மருத்துவச் செய்திகள் குறித்த ஆய்வு...